Źle czują się w rozwrzeszczanej gromadzie szkolnej, przeszkadzają im koledzy zbyt natrętni i niedelikatni. Wykazują przy tym znamienną dyskrecję w ujawnianiu własnych uczuć. „Teraz już wiem — mówi bohater Kiedy znów będą mały że dzieci kochają, tylko nie wiedzą, jak to się nazywa. A może wstydzą się przyznać” . Znamienny rys osobowości bohateraKiedy znów będę mały, króla Maciusia czy nawet Dżeka Fultona stanowi swego rodzaju upodobanie do przeżywania nastrojów smutkuimelancholii. Nie uciekają oni przed smutkiem, poddają się mu, samotne szare godziny wypełnione niewesołymi refleksjami odczuwają jako stan roztkliwienia, spokoju i łagodności nie kojarzący się z negatywnymi odczuciami emocjonalnymi. Stany takie nazwie Korczak chwilami najświętszymi, rozmową dziecka z Bogiem. Medytacyjne skłonności i czyste serce króla Maciusia pozwalają mu doznać swoistej iluminacji — sięgać w przyszłość, przewidywać swoje dalsze losy.
Artykuł o rysach osobowości okazał się być bardzo interesujący i pouczający. Autor świetnie przedstawił różne cechy charakteru i ich wpływ na nasze zachowanie oraz relacje z innymi ludźmi. Dowiedziałem się wielu ciekawostek na temat psychologii i teraz zastanawiam się, jakie rysy osobowości występują u mnie i jak wpływają na moje życie. Polecam lekturę wszystkim, którzy chcą lepiej zrozumieć siebie i innych.
Komentarze są dostępne tylko dla użytkowników zalogowanych.