DOŚWIADCZENIA I EMOCJE

Dziecko charakteryzuje ogólna nieznajomość życia i tradycji literackiej. Posługuje się ono w dużej mierze instynktem i intu­icją, zmierzając w swoim poznaniu do tego „co jest dane przez władze postrzegania w stanie pierwotnym” \ a więc bez racjonal­nego porównywania. Ten sposób poznawania świata, typowy dla dziecka, pozwala mu tworzyć zbiór własnych doświadczeń, na: który składają się nie zawsze dla niego jasne dźwięki i gesty, strzępki słów i ułamki zdań, tajemnicze barwy i kształty, wycin­ki obrazów i zdarzeń. Powstały w ten sposób obraz świata to» chaos elementów, któremu brak syntetycznego ujęcia, a więc in­telektualnego porządku dorosłych. Łączy się on w całość inaczej, czynnikiem scalającym jest lep emocji. Dlatego dziecko stwarza własną hierarchię wartości, objawiającą się między innymi zain­teresowaniem dla szczegółu lub fascynacją dla całości bez zwró­cenia uwagi na jej składniki. W podobny sposób percypowany jest świat przedstawiony utworu.