Tego typu utwory, jeżeli są w ogóle czytane po okresie swej aktualności, jeżeli są jeszcze rozumiane, stają się rodzajem anegdotycznego przekazu o dziwnościach świata minionego. Zatem typ związku utworu z rzeczywistością, w której jest on czytany, decyduje o jego rozumieniu i wartościowaniu, typ związku z sytuacją młodego czytelnika, sytuacją kulturowo określoną. Najprostszym przypadkiem zmiany adresu jest adaptacja dzieła „dorosłego” dokonana ze względu na młodego czytelnika. Adaptacje właśnie stanowić mogą najlepszy materiał uświadamiający mechanizmy oswajające w literaturze dziecięcej, wskazujący jak „dorosłość” staje się „dziecięcością”, jak „dziecięcość” podciągana jest do „dorosłości”, uzewnętrzniający zakresy i sposoby oswajania oraz — mówiąc potocznie — uproszczenia, tkwiące w strukturze narracji, wykorzystywanych konwencjach komunikacyjnych, odwołaniach do rzeczywistości doświadczenia dziecięcego i do psychologii dziecka.
