Prawo może powstawać w procesie ustanowienia przez upoważnione do tego organy państwa (prawo stanowione), w procesie uznania powszechnie obowiązujących w społeczeństwie norm postępowania za normy prawne (prawo zwyczajowe) lub wskutek rozstrzygnięcia sądu, które ma moc wiążącą w stosunku do podobnych przypadków (prawo precedensowe). W Polsce obowiązujące prawo powstaje przede wszystkim jako prawo stanowione w wyniku określenia treści norm prawnych przez organ państwa, któremu przyznano kompetencje prawodawcze dotyczące określonej dziedziny. W minimalnym stopniu prawo w Polsce ma charakter prawa zwyczajowego. Prawo zwyczajowe wynika z faktu istnienia w każdym społeczeństwie różnych zwyczajów, czyli powszechnie przyjętych, najczęściej uświęconych tradycją, sposobów postępowania, charakterystycznych dla pewnego środowiska, terenu, okresu itp. W sytuacjach gdy zwyczaje są akceptowane przez państwo, mogą być przyjęte jako obowiązujące normy prawne i wówczas są one powszechnie obowiązujące. Normy prawne przyjęte poprzez ich uznanie, czyli akceptację i włączenie do zespołu norm prawnych, stają się prawem zwyczajowym i mają taką samą moc jak wszystkie pozostałe normy prawne.
Ciekawy artykuł poruszający istotną kwestię relacji między prawem zwyczajowym a prawem stanowionym. Autor w sposób klarowny przedstawił główne różnice między tymi dwoma rodzajami prawa oraz ich wzajemne relacje. Bardzo pomocny tekst zwłaszcza dla osób, które dopiero zaczynają zgłębiać tajniki prawa. Gorąco polecam lekturę wszystkim zainteresowanym tematyką prawną!
Komentarze są dostępne tylko dla użytkowników zalogowanych.