Tego typu utwory, jeżeli są w ogóle czytane po okresie swej aktualności, jeżeli są jeszcze rozumiane, stają się rodzajem anegdotycznego przekazu o dziwnościach świata minio­nego. Zatem typ związku utworu z rzeczywistością, w której jest on czytany, decyduje o jego rozumieniu i wartościowaniu, typ związku z sytuacją młodego czytelnika, sytuacją kulturowo okre­śloną. Najprostszym przypadkiem zmiany adresu jest adaptacja dzie­ła „dorosłego” dokonana ze względu na młodego czytelnika. Ada­ptacje właśnie stanowić mogą najlepszy materiał uświadamiają­cy mechanizmy oswajające w literaturze dziecięcej, wskazujący jak „dorosłość” staje się „dziecięcością”, jak „dziecięcość” pod­ciągana jest do „dorosłości”, uzewnętrzniający zakresy i sposoby oswajania oraz — mówiąc potocznie — uproszczenia, tkwiące w strukturze narracji, wykorzystywanych konwencjach komuni­kacyjnych, odwołaniach do rzeczywistości doświadczenia dziecię­cego i do psychologii dziecka.